تفاوت اوردنچر و ایمپلنت دندان | دوام، هزینه و کیفیت کدام بالاتر است؟

ایمپلنت دندان چیست؟

ایمپلنت دندان یکی از پیشرفته‌ترین و مطمئن‌ترین روش‌های جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته در دندانپزشکی مدرن است که به‌عنوان یک راهکار دائمی، ایمن و با ماندگاری بالا شناخته می‌شود. در این روش، پایه‌ای فلزی (معمولاً از جنس تیتانیوم سازگار با بدن) به‌عنوان ریشه مصنوعی دندان داخل استخوان فک قرار می‌گیرد و پس از طی فرآیند جوش خوردن استخوان به ایمپلنت (اُسیواینتگریشن)، به بخشی ثابت و پایدار از فک تبدیل می‌شود. دندانپزشکان متخصص توصیه می‌کنند در صورت امکان، ایمپلنت در کوتاه‌ترین زمان پس از کشیدن یا ازدست‌دادن دندان انجام شود؛ زیرا تأخیر می‌تواند منجر به تحلیل استخوان فک یا جابه‌جایی دندان‌های مجاور شود و روند درمان را پیچیده‌تر کند. پس از تثبیت کامل فیکسچر، قطعه رابط و سپس تاج دندان روی آن قرار می‌گیرد که از نظر ظاهر، استحکام و عملکرد، شباهت بسیار زیادی به دندان طبیعی دارد. ایمپلنت‌ها با تکیه بر شواهد علمی و تجربه بالینی، علاوه‌بر بازگرداندن زیبایی لبخند، نقش مهمی در حفظ سلامت استخوان فک، بهبود جویدن و افزایش کیفیت زندگی بیمار ایفا می‌کنند. در ادامه مقاله شما را با تفاوت اوردنچر و ایمپلنت دندان آشنا می کنیم.

مزایا و معایب ایمپلنت دندان

اوردنچر چیست؟

اوردنچر دندان نوعی پروتز پیشرفته برای جایگزینی کامل دندان‌های از‌دست‌رفته در فک بالا یا پایین است که با هدف افزایش ثبات، راحتی و عملکرد جویدن طراحی شده است. برخلاف پروتزهای سنتی دندان مصنوعی که معمولاً متحرک بوده و با چسب یا خمیرهای نگه‌دارنده در دهان قرار می‌گیرند، اوردنچرهای بر پایه ایمپلنت به کمک چند ایمپلنت دندانی به‌عنوان تکیه‌گاه (لنگر) در استخوان فک ثابت می‌شوند. این اتصال پایدار باعث می‌شود پروتز در هنگام صحبت‌کردن، خندیدن یا غذا خوردن حرکت نکند و احساس امنیت و اعتمادبه‌نفس بیشتری برای بیمار ایجاد شود.

از نظر علمی و بالینی، یکی از مهم‌ترین مزایای اوردنچر نسبت به دندان مصنوعی معمولی، جلوگیری از تحلیل استخوان فک است. در پروتزهای سنتی، نبود ریشه دندان موجب کاهش تدریجی حجم استخوان شده و در نتیجه، پروتز به‌مرور زمان شل می‌شود و نیاز به تعویض یا تنظیم مجدد پیدا می‌کند. در مقابل، ایمپلنت‌های استفاده‌شده در اوردنچر با تحریک استخوان فک، به حفظ ساختار استخوانی و پایداری طولانی‌مدت پروتز کمک می‌کنند. همچنین، پشتیبانی ایمپلنتی باعث افزایش قدرت گاز گرفتن و جویدن می‌شود؛ به‌طوری‌که افراد می‌توانند غذاهای سفت‌تری مانند میوه‌های ترد یا گوشت را با راحتی بیشتری مصرف کنند. به همین دلیل، اوردنچر بر پایه ایمپلنت به‌عنوان یک راهکار ایمن، کارآمد و مورد تأیید دندانپزشکان متخصص برای بیمارانی که به‌دنبال جایگزینی کامل دندان‌ها با کیفیت بالاتر هستند، شناخته می‌شود.

جدول مزایا و معایب اوردنچر دندان

تفاوت اوردنچر و ایمپلنت دندان

چه کسانی باید از ایمپلنت دندان استفاده کنند؟

ایمپلنت دندان برای افرادی مناسب است که یک یا چند دندان خود را از دست داده‌اند و به دنبال جایگزینی دائمی و اصولی هستند. همچنین کسانی که تمام دندان‌های خود را از دست داده‌اند، می‌توانند با استفاده از ایمپلنت ، عملکرد و ظاهر دندان‌های خود را بازیابند.

افراد مناسب برای ایمپلنت دندان شامل موارد زیر هستند:

• افرادی که یک دندان یا چند دندان از دست‌رفته دارند
• بیمارانی که قصد جایگزینی کامل دندان‌ها را دارند
• افرادی که استخوان فک کافی برای نگهداری ایمپلنت دارند یا امکان پیوند استخوان برای آن‌ها وجود دارد
• کسانی که سلامت عمومی مناسبی دارند و بیماری‌های کنترل‌نشده شدید ندارند
• افرادی که به بهداشت دهان و دندان خود اهمیت می‌دهند
• بیمارانی که از دندان مصنوعی متحرک سنتی رضایت ندارند

چه کسانی از اوردنچر استفاده می‌کنند؟

اوردنچر گزینه‌ای مناسب برای افرادی است که بیشتر یا تمام دندان‌های یک فک یا هر دو فک خود را از دست داده‌اند و به دنبال جایگزینی مطمئن‌تر نسبت به دندان‌مصنوعی معمولی هستند. این درمان معمولاً برای بیمارانی توصیه می‌شود که امکان استفاده از ایمپلنت برای تثبیت پروتز را دارند. افراد مناسب برای اوردنچر شامل موارد زیر هستند:

• افرادی که تمام یا بخش عمده دندان‌های فک بالا یا پایین خود را از دست داده‌اند
• کسانی که به‌تازگی دندان‌های خود را کشیده یا ازدست‌داده‌اند و هنوز از استخوان فک سالم و کافی برخوردارند
• بیمارانی که قصد دارند دندان‌مصنوعی متحرک خود را به اوردنچر متکی بر ایمپلنت تبدیل کنند
• افرادی که در حال حاضر از پروتزهای سنتی استفاده می‌کنند اما به دنبال ثبات و کنترل بهتر پروتز هستند
• کسانی که طبق نظر دندانپزشک، شرایط لازم برای کاشت ایمپلنت را دارند

به‌طور کلی، هرچه فاصله زمانی بین ازدست‌دادن دندان‌ها و انجام درمان کمتر باشد، احتمال وجود استخوان کافی برای نگهداری ایمپلنت‌های اوردنچر بیشتر خواهد بود. با این حال، حتی افرادی که سال‌ها از دندان‌مصنوعی استفاده کرده‌اند نیز ممکن است با نظر دندانپزشک و در صورت نیاز به پیوند یا تقویت استخوان فک، کاندید مناسبی برای اوردنچر باشند.

کلام آخر

ایمپلنت ثابت و اوردنچر هر دو درمان‌های موفق و قابل اتکایی هستند، به شرطی که در جای درست خودشان انتخاب شوند. اگر شرایط استخوان فک مناسب است، توانایی رعایت بهداشت دقیق دهان را دارید و به دنبال دندان‌هایی کاملاً ثابت و بی‌دردسر هستید، ایمپلنت ثابت انتخاب ایده‌آلی است. اما اگر با محدودیت بودجه، تحلیل استخوان فک یا دشواری در تمیز نگه‌داشتن دندان‌های ثابت روبه‌رو هستید، اوردنچر می‌تواند راه‌حلی منطقی، ایمن و مقرون‌به‌صرفه باشد. آنچه اهمیت دارد این است که تصمیم نهایی با ارزیابی تخصصی و انتخاب آگاهانه گرفته شود؛ چون انتخاب درست و مراقبت صحیح، نقش اصلی را در کاهش عوارض و ماندگاری نتیجه درمان دارند.

بعد از انجام ایمپلنت دندان، توجه به تغییرات لثه اهمیت زیادی دارد؛ چون بعضی نشانه‌ها می‌توانند هشداردهنده باشند. به‌عنوان مثال، بسیاری از بیماران با دیدن تغییر رنگ لثه نگران می‌شوند و می‌پرسند سیاه شدن لثه بعد از ایمپلنت نشانه چیست؟ پاسخ این سؤال می‌تواند از یک واکنش طبیعی بدن تا نیاز به بررسی فوری توسط متخصص متفاوت باشد و نادیده گرفتن آن گاهی باعث بروز عوارض جدی‌تر می‌شود. از سوی دیگر، افرادی که دچار از دست دادن تعداد زیادی از دندان‌ها یا حتی بی‌دندانی کامل هستند، معمولاً با تردید وارد مسیر درمان می‌شوند. خبر خوب این است که پیشرفت روش‌های درمانی نشان داده آیا می‌شود همه دندان‌ها را ایمپلنت کرد؟ و در بسیاری از موارد، می‌توان با برنامه‌ریزی دقیق، لبخند و عملکرد طبیعی دندان‌ها را به‌طور کامل بازگرداند.

یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های بیماران قبل از تصمیم‌گیری نهایی، زمان درمان است. دانستن این موضوع که دقیقاً ایمپلنت دندان چقدر طول می‌کشد؟ به افراد کمک می‌کند با آگاهی کامل‌تری برای جراحی، دوره ترمیم و نتیجه نهایی آماده شوند و استرس کمتری داشته باشند. در نهایت، انتخاب روش درمان نقش مستقیمی در دقت، سرعت و کاهش عوارض دارد. به همین دلیل بسیاری از بیماران می‌خواهند بدانند فرق ایمپلنت دیجیتال با معمولی چیست؟ و کدام روش با توجه به شرایط فک و استخوان، نتیجه دقیق‌تر و مطمئن‌تری ارائه می‌دهد.